W motywowaniu uczniów, czy sportowców najważniejsze jest, by doceniać wysiłek i postęp, a nie wrodzony talent i inteligencję. Jak mówi Carol Dweck, "
gdy chwalimy dzieci za intelekt, wskazujemy im, że na tym polega gra. Sprawiaj wrażenie inteligentnego, nie ryzukuj popełniania błędów". To nie motywuje, nie skłania do wysiłku i zaangażowania. Zamiast mówić uczniowi -
"musisz być bardzo mądry", powiedz raczej -
"musiałeś się dużo napracować". Dzięki temu uczeń będzie wiedział, że jego sukces zależy od wysiłku, wkładu pracy, a nie od talentu, na który nie ma wpływu.
To ma ogromne znaczenie w obliczu trudnych zadań - uczniowie chwaleni za wysiłek, kiedy napotykają trudności mają tendencję do większego zaangażowania, podejmowania prób, poszukiwania nowych rozwiązań i strategii, podczas gdy dzieci chwalone za swój talent, najczęściej poddają się i wycofują uznając zadania za zbyt trudne, a siebie samych za mało inteligentnych, by im podołać.
